Dom z patio

Od strony zachodniej wita nas elegancka strefa wejściowa i wygodny podjazd – pierwsze wrażenie, które wprowadza w atmosferę tego wyjątkowego miejsca. Po południowej stronie, pomiędzy budynkami, znajduje się serce domu – przestronne, słoneczne patio z tarasem i ogrodem, wokół którego zorganizowana jest główna część życia codziennego, otwarte na zieleń lasu na sąsiedniej działce. Wschodnią część działki stanowi kameralna, najbardziej schowana strefa relaksu – przestrzeń, w której natura i architektura tworzą idealne warunki do wyciszenia lub spotkań przy domowym stole.

Budynki zostały pomyślane w taki sposób aby współgrać z zaproponowanym podziałem działki. Architektura, poprzez budowę formy (liczne podcienia i zadaszenia, szklany łącznik) i starannie skomponowane przeszklenia reaguje na otoczenie i zaciera granicę pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem. Najszersze otwarcia parteru zaplanowano w obrębie centralnego patio, które stanowi przedłużenie przestrzeni domu, i z którego korzystać będzie się przez cały rok. Patio domknięte zostanie gęstą zielenią wzdłuż granicy działki z wysokim lasem w tle.

Budynek gospodarczy, zawierający przydomowe studio (z możliwością adaptacji na gościnny apartament), jak również część z pokojami dla dzieci zaprojektowano jako budynki parterowe. Środkową bryłę nad częścią dzienną uniesiono, umożliwiając zlokalizowanie sypialni rodziców wraz z łazienką i garderobą na piętrze. Pozostałą część wypełnia wysoki pokój dzienny, z wyjściami w stronę patio i ogrodu północnego. Przedłużeniem sypialni na piętrze jest przestronna loggia, z której rozpościera się atrakcyjny widok w kierunku zachodnim.

Budynki przekryto dachami spadowymi o nachyleniu 10 stopni, pokrytymi blachą na rąbek stojący w kolorze szarym. Na elewacjach zastosowano nieheblowane drewno w szarej lazurze, oraz jasne tynkowane wykończenia. Kompozycję materiałową uzupełnia ślusarka aluminiowa w kolorze czarnym.

Czytelny podział na trzy organiczne bryły okazał się całkowicie odporny na modyfikacje. Siła tektoniki i kompozycji przestrzennej sprawiła, że końcowy efekt nie zatracił swojej pierwotnej spójności, udowadniając, że elastyczność i adaptacyjność były wpisane w DNA tego projektu od samego początku.